......................................................................................με καθημερινή ενημέρωση......

...ο πολιτισμός απειλείται από την χωρίς όρια ανάπτυξη... της νεοφιλελεύθερης ευρωπαϊκής πολιτικής που ισοπεδώνει τον Άνθρωπο και τις αξίες του.

με καθημερινή ενημέρωση......

με καθημερινή ενημέρωση......
με καθημερινή ενημέρωση......

* ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων...

* ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ από τις παροικίες των Αρκάδων...
................................* ειδήσεις, νέα και ρεπορτάζ *

ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ

ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ
..............Η ΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑΣ "ΑΡΚΑΔΙΚΟ ΒΗΜΑ" ..//..πατήστε πάνω στην εικόνα .............................

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2016

Ο «Ανυπόμονος» παπάς της αντίστασης «Το ράσο μου ήταν μαύρο αλλά το πέρασμά μου λευκό» …

     ΙΣΤΟΡΙΑ    
Ο «Ανυπόμονος» παπάς της αντίστασης. –
«Ένα θα σας πω μονάχα και να βγάλετε εσείς το συμπέρασμά σας. Ξέρετε τι θα πει να είσαι νηστικός, να είσαι βρεγμένος, να είσαι ξυπόλητος, ψειριασμένος, να παίζεις τη ζωή σου μονά -ζυγά και να τραγουδάς; Αυτή ήτανε η εθνική μας αντίσταση»
Το 1942 ήταν ηγούμενος στη μονή Δαδιού, τη σημερινή Αμφίκλεια. Την ίδια εποχή ο περίφημος καπετάνιος του Άρη Δημήτρης Δημητρίου ή Νικηφόρος εξουδετέρωσε τη γερμανική φρουρά του σιδηροδρομικού σταθμού Αμφίκλεια. Για αντίποινα οι Ιταλοί, που είχαν την ευθύνη του χωριού και για να δικαιολογηθούν στους Γερμανούς, εκτέλεσαν δέκα Έλληνες, ανάμεσα τους και 4 παιδιά που τα μάζεψαν από το χωριό ενώ έπαιζαν μπάλα.
 Τον Μάιο του 1943 οι Ιταλοί έκαναν έρευνες στο χωριό και τη γύρω περιοχή, τρομοκρατώντας τους κατοίκους. Τι είχε συμβεί; Το ΕΑΜ είχε απαγάγει και εκτελέσει τον Ιταλό φρούραρχο, τον άνθρωπο που είχε μαζέψει τα παιδιά από το παιχνίδι. Αυτό στάθηκε η αφορμή που ο ηγούμενος Γερμανός μαζί με άλλους έφυγαν από το χωριό και πήγαν στην Καλοσκοπή της Γκιώνας για να καταταγούν στον ΕΛΑΣ. «Εκεί πρωτοείδα τον ‘Aρη Βελουχιώτη.
[…] Με συνέστησαν στον Άρη. Στην αρχή μού λέει: «Παπούλη, καλύτερα να μείνεις στο μοναστήρι για να μας βοηθάτε από εκεί. Η προσφορά σου θα είναι μεγαλύτερη αν μείνεις εκεί που είσαι τώρα. Εδώ έχουμε κόσμο». «Δεν με σηκώνει πια ο τόπος, έφτασε ο κόμπος στο χτένι», του απάντησα. «Καλά, άμα είναι έτσι κάτσε, αλλά δεν θα αντέξεις. Είναι σκληρή η ζωή εδώ πέρα», μου λέει. –  «’Οσο αντέξω», του απάντησα διπλωματικά».
Οι νεοκαταταγέντες πήγαμε να γραφτούμε και να πάρουμε ψευδώνυμο. Καθόμασταν που λες σε μια αλάνα, και ο στρατολόγος, ο Λευτέρης Χρυσιώτης που αργότερα εξοντώθηκε με όλον τον λόχο του, μας έγραφε σε ένα τετράδιο. Εγώ βιαζόμουνα να με γράψει. -Καπετάν Λευτέρη εγώ τι ψευδώνυμο να πάρω; -Θα σου δώσω κι εσένα παππούλη. Τότε πετάχτηκε ο ‘Αρης που καθόταν πάνω σε ένα κούτσουρο και είπε: «Μην είσαι ανυπόμονος, θα σου δώσουμε κι εσένα». Έτσι μου έμεινε το «ανυπόμονος». [από συνέντευξη στο Ντίνο Γιώτη στην «Ελευθεροτυπία» το 1999]
Πήρε μέρος σε όλες τις μάχες. Μπροστάρης και ατρόμητος. Υπερασπίστηκε τα χώματα και τις πεζούλες της πατρίδας του, υπερασπίστηκε την αξιοπρέπεια και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Κυνηγήθηκε αργότερα, βασανίστηκε, δικάστηκε μέχρι τα χρόνια της εφτάχρονης δικτατορίας, αθωώθηκε και πέθανε τελικά στα 92 του χρόνια το 2004, παραμένοντας παπάς όπως το ήθελε. Μια ηρωική μορφή της Εθνικής αντίστασης που δεν ευτύχησε να τα έχει καλά με όλους τους ιστορικούς, ιδιαίτερα τους στρατευμένους, γεγονός που τον κράτησε αρκετά χρόνια μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας που άλλωστε ποτέ του δεν την επεδίωξε. Αντίθετα. Αν είναι να κρατήσουμε κάτι από αυτό τον παπά της αντίστασης και που τον χαρακτήριζε σε όλη τη ζωή του στα βουνά είναι ο χαρακτηρισμός που το προσέδωσε ο Άρης. Ανυπόμονος.
Τούτες τις μέρες λοιπόν που είθισται να ευχόμαστε και να ανταλλάσσουμε ευχές στην αλλαγή του χρόνου, ευχόμαστε κι εμείς με τη σειρά μας  να είμαστε και να ζήσουμε ανυπόμονοι. Η υπομονή σκλαβιές κλωσάει. Τα χρόνια της υπομονής μας σκλάβωσαν. Καιρός να πάμε αλλιώς. Ανυπόμονοι μέχρι να κατακτήσουμε όλα όσα μας ανήκουν.
________________

Σάββατο, 5 Νοεμβρίου 2016

Μονοπάτια στο Μαίναλο - ένα από τα πιο μυστηριακά βουνά της Ελλάδας

ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ



Το Μαίναλο, με τα κοντά 2000 μέτρα ύψος του είναι ένα από τα πιο μυστηριακά βουνά της Ελλάδας. Δεσπόζει στο κέντρο της Πελοποννήσου και διακρίνεται για το φυσικό του πλούτο και την ομορφιά του.

Στις κατάφυτες πλαγιές του ο άνθρωπος από την αυγή του κόσμου έγινε θηρευτής, αρχιτέκτονας, μουσικός, έμαθε να ζει σε πολίσματα, ανακάλυψε τη γοητεία της τέχνης, την αρωγή της μαντικής και συναντήθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με το Θεό.
Τα μονοπάτια που το διατρέχουν αυτό το όρος τα έχουν χαράξει οι αιώνες. Σε αυτά τα ίδια μονοπάτια που θα βρεθεί ο πεζοπόρος για να θαυμάσει τα φαράγγια και τις καταφυγές και τα απειράριθμα πουλιά, έχουν βαδίσει ο ίδιος ο Απόλλωνας, ο Πάνας κι ο Ασκληπιός. Κι έχουν βαδίσει οι μύστες του Διονύσου και οι παράφορες Μαινάδες, που για χάρη τους ονομάστηκε Μαίναλο. 
Τα κατοπτεύει η Άρτεμις και η Άρκτος και τα φυλάει η Θεοτόκος. Το φαράγγι του Λούσιου με τις μονές του και τα ιερά του, το διάσελο της Δημητσάνας, το μυστικό Αρκουδόρεμα, έχουν γίνει ένα με τους μύθους και τους θρύλους και την ιστορία της Αρκαδίας.
Ένας περίπατος φθινοπωρινός από τη Δαβιά στην Πιάνα και την Αλωνίσταινα, τη Βυτίνα, τη Στεμνίτσα και το Χρυσοβίτσι είναι μια πορεία μέσα στο χρόνο, στις απαρχές του κόσμου, στις μεσαιωνικές βαρονίες και τις εξεγερμένες πολιτείες. Μια βόλτα την άνοιξη από το Πυργάκι στην Ελάτη και τα Μαγούλιανα ίσαμε το Βαλτετσινίκο και τον Ράδο είναι είσοδος στα πιο κρυφά μονοπάτια του κόσμου.
Σε κάθε λόχμη αναπαύεται μια νύμφη, κάθε ρυάκι είναι αγίασμα. Και το τραγούδι των πουλιών είναι μια γλώσσα μυστική που μεταφέρει το αιώνιο μήνυμα της Αρκαδίας ίσια στην καρδιά μας.

Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!
Click to open image!

_____________________

Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου 2016

Λεβίδι: «Το λουκέτο στο αστυνομικό τμήμα θα ερημώσει το χωριό – Μετά θα φύγουν τράπεζα και ταχυδρομείο»

Vasilis Kounelis
ΒΛΑΧΕΡΝΑ 


Το λουκέτο σε ένα αστυνομικό τμήμα, που καλύπτει ολόκληρη την έκταση του πρώην δήμου Λεβιδίου, που καταργήθηκε ως Δήμος παράλογα και εξίσου βίαια, που δεν επιβαρύνει με μίσθωμα το ελληνικό δημόσιο και που ουσιαστικά αφήνει απροστάτευτη μια τεράστια έκταση οικισμών και ανθρώπων, ήδη πληγωμένη από την κρίση και την εσωτερική μετανάστευση δεν εκπέμπει αισιοδοξία για την Αρκαδία, είναι προϊόν μπακαλικής του υπουργείου δημόσιας τάξης και παντελώς αυθαίρετη και καταχρηστική. Δεν θα περάσει!


Λεβίδι: «Το λουκέτο στο αστυνομικό τμήμα θα ερημώσει το χωριό – Μετά θα φύγουν τράπεζα και ταχυδρομείο» (vd)